دیوان حافظ غزل 158 - نسخه کامل

من و انکارِ شراب این چه حکایت باشد؟ / غالباً این قَدَرَم عقل و کِفایت باشد تا به غایت رهِ میخانه نمی دانستم / ور نه مستوری ما تا به چه غایت باشد زاهد و عجب و نماز و من و مستی و نیاز / تا تو را خود ز میان با که عنایت باشد زاهد ار راه به رندی نَبَرَد معذور است / عشق کاریست که موقوف هدایت باشد من که شب ها رهِ تق