دیوان حافظ غزل 5 - نسخه کامل
دل می رود ز دستم صاحب دلان خدا را / دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا کشتی شکستگانیم ای باد شُرطِه برخیز / باشد که باز بینم دیدار آشنا را ده روزه مِهر گردون، افسانه است و افسون / نیکی به جای یاران فرصت شمار یارا در حلقهٔ گل و مُل خوش خواند دوش بلبل / هاتِ الصَّبُوحَ هُبّوا یا ایُّها السُکارا ای صاحب کرامت شک




پیام جدید از پشتیبان










































