دیوان حافظ غزل 445 - نسخه کامل

تو را که هر چه مراد است در جهان داری / چه غم ز حال ضعیفان ناتوان داری بخواه جان و دل از بنده و روان بستان / که حکم بر سر آزادگان روان داری میان نداری و دارم عجب که هر ساعت / میان مجمع خوبان کنی میانداری بیاض روی تو را نیست نقش درخور از آنک / سوادی از خط مشکین بر ارغوان داری بنوش می که سبکروحی و لطیف مدام / عل