دیوان حافظ غزل 74 - نسخه کامل

حاصلِ کارگه کون و مکان این همه نیست / باده پیش آر که اسبابِ جهان این همه نیست از دل و جان شرفِ صحبتِ جانان غرض است / غرض این است، وگرنه دل و جان این همه نیست مِنَّتِ سِدره و طوبی ز پیِ سایه مکش / که چو خوش بنگری ای سروِ روان این همه نیست دولت آن است که بی خونِ دل آید به کنار / ور نه با سعی و عمل باغِ جَنان ای