پیام جدید از پشتیباندیوان حافظ غزل 267 - نسخه کامل
ای صبا گر بُگذری بر ساحلِ رودِ اَرَس / بوسه زن بر خاکِ آن وادی و مُشکین کُن نَفَس منزلِ سَلمی که بادَش هر دَم از ما صد سلام / پُر صدایِ ساربانان بینی و بانگِ جرس مَحمِلِ جانان ببوس، آنگه به زاری عرضه دار / کز فِراقت سوختم ای مهربان فریاد رس من که قولِ ناصحان را خوانَدمی قولِ رَباب / گوشمالی دیدم از هجران که ا
