دیوان حافظ غزل 123 - نسخه کامل

مطربِ عشق عجب ساز و نوایی دارد / نقشِ هر نغمه که زد راه به جایی دارد عالَم از نالهٔ عُشّاق مبادا خالی / که خوش آهنگ و فرح بخش هوایی دارد پیر دُردی کَش ما گرچه ندارد زر و زور / خوش عطابخش و خطاپوش خدایی دارد محترم دار دلم کاین مگسِ قندپَرست / تا هواخواهِ تو شد فَرِّ هُمایی دارد از عدالت نَبُوَد دور گَرَش پُرسد