غریب بغدادی - قصه ای از مثنوی مولانا - بخش دوم

من نه مرد دزدی و بیدادیم من غریب مصرم و بغدادیم قصهٔ آن خواب و گنج زر بگفت پس ز صدق او دل آن کس شکفت بوی صدقش آمد از سوگند او سوز او پیدا شد و اسپند او دل بیارامد به گفتار صواب آنچنان که تشنه آرامد به آب چشمه شد چشم عسس ز اشک مبل نی ز گفت خشک بل از بوی دل یک سخن از دوزخ آید سوی لب یک سخن از شهر جان در کو