کوچ - شعری از فریدون مشیری

بشر دوباره به جنگل پناه خواهد برد! به کوه خواهد زد! به غار خواهد رفت! تو کودکانت را، بر سینه می فشاری گرم و همسرت را، چون کولیان خانه به دوش میان آتش و خون می کشانی از دنبال و پیش پای تو از انفجارهای مهیب دهان دوزخ وحشت گشوده خواهد شد و شهرها همه در دود و شعله خواهد سوخت و آشیان ها بر روی خاک خواهد ریخت و آرز