دیوان حافظ غزل 436 - نسخه کامل

آن غالیه خط گر سوی ما نامه نوشتی / گردون ورق هستی ما درننوشتی هر چند که هجران ثمر وصل برآرد / دهقان جهان کاش که این تخم نکشتی آمرزش نقد است کسی را که در این جا / یاریست چو حوری و سرایی چو بهشتی در مصطبه عشق تنعم نتوان کرد / چون بالش زر نیست بسازیم به خشتی مفروش به باغ ارم و نخوت شداد / یک شیشه می و نوش لبی و