دیوان حافظ غزل 70 - نسخه کامل

مردم دیدهٔ ما جز به رُخَت ناظر نیست / دل سرگشتهٔ ما غیرِ تو را ذاکر نیست اشکم احرامِ طوافِ حَرَمَت می بندد / گرچه از خونِ دلِ ریش دمی طاهر نیست بستهٔ دام و قفس باد چو مرغ وحشی / طایر سِدره اگر در طلبت طایر نیست عاشقِ مفلس اگر قلبِ دلش کرد نثار / مَکُنَش عیب که بر نقدِ روان قادر نیست عاقبت دست بدان سروِ بلندش