دیوان حافظ غزل 450 - نسخه کامل

روزگاریست که ما را نگران می داری / مخلصان را نه به وضع دگران می داری گوشه چشم رضایی به منت باز نشد / این چنین عزت صاحب نظران می داری ساعد آن به که بپوشی تو چو از بهر نگار / دست در خون دل پرهنران می داری نه گل از دست غمت رست و نه بلبل در باغ / همه را نعره زنان جامه دران می داری ای که در دلق ملمع طلبی نقد حضور