دیوان حافظ غزل 368 - نسخه کامل

خیز تا از در میخانه گشادی طلبیم / به ره دوست نشینیم و مرادی طلبیم زاد راه حرم وصل نداریم مگر / به گدایی ز در میکده زادی طلبیم اشک آلوده ما گر چه روان است ولی / به رسالت سوی او پاک نهادی طلبیم لذت داغ غمت بر دل ما باد حرام / اگر از جور غم عشق تو دادی طلبیم نقطه خال تو بر لوح بصر نتوان زد / مگر از مردمک دیده مد