دیوان حافظ غزل 413 - نسخه کامل

خط عذار یار که بگرفت ماه از او / خوش حلقه ایست لیک به در نیست راه از او ابروی دوست گوشه محراب دولت است / آن جا بمال چهره و حاجت بخواه از او ای جرعه نوش مجلس جم سینه پاک دار / کآیینه ایست جام جهان بین که آه از او کردار اهل صومعه ام کرد می پرست / این دود بین که نامه من شد سیاه از او سلطان غم هر آن چه تواند بگو