دیوان حافظ غزل 257 - نسخه کامل

روی بِنْما و مرا گو که ز جان دل برگیر / پیشِ شمع آتشِ پروانه به جان گو درگیر در لبِ تشنهٔ ما بین و مدار آب دریغ / بر سَرِ کُشتهٔ خویش آی و ز خاکَش برگیر تَرکِ درویش مگیر ار نَبُوَد سیم و زَرَش / در غَمَت سیمْ شُمار اشک و رُخَش را زر گیر چنگ بِنْواز و بساز ار نَبُوَد عود چه باک؟ / آتشم عشق و دلم عود و تَنَم مِ