دیوان حافظ غزل 186 - نسخه کامل
گر مِی فروش حاجتِ رندان روا کند / ایزد گنه ببخشد و دفعِ بلا کند ساقی به جامِ عدل بده باده تا گدا / غیرت نیاوَرَد، که جهان پُر بلا کند حقّا کز این غَمان برسد مژدهٔ امان / گر سالِکی به عهدِ امانت وفا کند گر رنج پیش آید و گر راحت ای حکیم / نسبت مَکُن به غیر که این ها خدا کند در کارخانه ای که رَهِ عقل و فضل نیست




پیام جدید از پشتیبان










































