دیوان حافظ غزل 93 - نسخه کامل

چه لطف بود که ناگاه رَشحِهٔ قَلَمَت / حقوقِ خدمتِ ما عرضه کرد بر کرمت به نوکِ خامه رقم کرده ای سلامِ مرا / که کارخانهٔ دوران مباد بی رَقَمَت نگویم از منِ بی دل به سهو کردی یاد / که در حسابِ خرد نیست سهو بر قَلَمَت مرا ذلیل مگردان به شکرِ این نعمت / که داشت دولتِ سرمد عزیز و محترمت بیا که با سرِ زلفت قرار خواه