دیوان حافظ غزل 82 - نسخه کامل

آن تُرک پری چهره که دوش از بَرِ ما رفت / آیا چه خطا دید که از راهِ خطا رفت؟ تا رفت مرا از نظر آن چشمِ جهان بین / کس واقفِ ما نیست که از دیده چه ها رفت بر شمع نرفت از گذرِ آتشِ دل، دوش / آن دود که از سوزِ جگر بر سر ما رفت دور از رخِ تو دم به دم از گوشهٔ چشمم / سیلابِ سرشک آمد و طوفانِ بلا رفت از پای فتادیم چو