دیوان حافظ غزل 130 - نسخه کامل

سحر بلبل حکایت با صبا کرد / که عشقِ رویِ گل با ما چه ها کرد از آن رنگِ رُخَم، خون در دل افتاد / وز آن گلشن، به خارم مبتلا کرد غلامِ همتِ آن نازنینم / که کار خیر بی روی و ریا کرد من از بیگانگان دیگر ننالم / که با من هرچه کرد آن آشنا کرد گر از سلطان طمع کردم، خطا بود / ور از دلبر وفا جُستَم، جفا کرد خوشش باد آن