دیوان حافظ غزل 265 - نسخه کامل

برنیامد از تَمَّنایِ لَبَت کامم هنوز / بر امید جامِ لعلت دُردی آشامم هنوز روز اول رفت دینم در سرِ زلفین تو / تا چه خواهد شد در این سودا سرانجامم هنوز ساقیا یک جرعه ای زان آبِ آتشگون که من / در میانِ پُختگانِ عشقِ او خامم هنوز از خطا گفتم شبی زلفِ تو را مُشکِ خُتَن / می زند هر لحظه تیغی مو بر اندامم هنوز پرتوِ