دیوان حافظ غزل 118 - نسخه کامل

آن کس که به دست، جام دارد / سلطانیِ جَم، مُدام دارد آبی که خِضِر، حیات از او یافت / در می کده جو، که جام دارد سررشتهٔ جان، به جام بگذار / کاین رشته از او نظام دارد ما و مِی و زاهدان و تقوا / تا یار، سرِ کدام دارد بیرون ز لبِ تو ساقیا نیست / در دور، کسی که کام دارد نرگس همه شیوه های مستی / از چشمِ خوشت به وام