دیوان حافظ غزل 193 - نسخه کامل

در نظربازیِ ما بی خبران حیرانند / من چُنینم که نمودم دگر ایشان دانند عاقلان نقطهٔ پرگارِ وجودند ولی / عشق داند که در این دایره سرگردانند جلوه گاهِ رخِ او دیدهٔ من تنها نیست / ماه و خورشید همین آینه می گردانند عهد ما با لبِ شیرین دهنان بست خدا / ما همه بنده و این قوم خداوندانند مُفلِسانیم و هوایِ مِی و مُطرب د