دیوان حافظ غزل 214 - نسخه کامل

دیدم به خوابِ خوش که به دستم پیاله بود / تعبیر رفت و کار به دولت حواله بود چل سال رنج و غصّه کشیدیم و عاقبت / تدبیرِ ما به دستِ شرابِ دوساله بود آن نافهٔ مراد که می خواستم ز بخت / در چینِ زلفِ آن بتِ مشکین کُلاله بود از دست برده بود خمارِ غمم سحر / دولت مساعد آمد و مِی در پیاله بود بر آستانِ میکده خون می خورم