دیوان حافظ غزل 44 - نسخه کامل

کُنون که بر کفِ گُل جامِ بادهٔ صاف است / به صدهزار زبان بلبلش در اوصاف است بخواه دفترِ اشعار و راهِ صحرا گیر / چه وقتِ مدرسه و بحثِ کشفِ کَشّاف است؟ فقیهِ مدرسه دی مست بود و فَتوی داد / که مِی حرام ولی بِه ز مالِ اوقاف است به دُرد و صاف تو را حُکم نیست خوش دَرکَش / که هر چه ساقیِ ما کرد عینِ اَلطاف است بِبُر