دیوان حافظ غزل 475 - نسخه کامل

گفتند خلایق که تویی یوسف ثانی / چون نیک بدیدم به حقیقت به از آنی شیرینتر از آنی به شکرخنده که گویم / ای خسرو خوبان که تو شیرین زمانی تشبیه دهانت نتوان کرد به غنچه / هرگز نبود غنچه بدین تنگ دهانی صد بار بگفتی که دهم زان دهنت کام / چون سوسن آزاده چرا جمله زبانی گویی بدهم کامت و جانت بستانم / ترسم ندهی کامم و جا