دیوان حافظ غزل 479 - نسخه کامل

صبح است و ژاله می چکد از ابر بهمنی / برگ صبوح ساز و بده جام یک منی در بحر مایی و منی افتاده ام بیار / می تا خلاص بخشدم از مایی و منی خون پیاله خور که حلال است خون او / در کار یار باش که کاریست کردنی ساقی به دست باش که غم در کمین ماست / مطرب نگاه دار همین ره که می زنی می ده که سر به گوش من آورد چنگ و گفت / خوش