دیوان حافظ غزل 454 - نسخه کامل

ز کوی یار می آید نسیم باد نوروزی / از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی چو گل گر خرده ای داری خدا را صرف عشرت کن / که قارون را غلط ها داد سودای زراندوزی ز جام گل دگر بلبل چنان مست می لعل است / که زد بر چرخ فیروزه صفیر تخت فیروزی به صحرا رو که از دامن غبار غم بیفشانی / به گلزار آی کز بلبل غزل گفتن بیاموزی