دیوان حافظ غزل 181 - نسخه کامل

بعد از این دستِ من و دامنِ آن سروِ بلند / که به بالای چَمان از بُن و بیخَم بَرکَنْد حاجتِ مطرب و مِی نیست تو بُرقَع بِگُشا / که به رقص آوَرَدَم آتشِ رویت چو سپند هیچ رویی نشود آینهٔ حجلهٔ بخت / مگر آن روی که مالَند در آن سُمِّ سمند گفتم اسرارِ غمت هر چه بُوَد گو می باش / صبر از این بیش ندارم چه کنم تا کی و چن