دیوان حافظ غزل 116 - نسخه کامل

کسی که حُسن و خَطِ دوست در نظر دارد / محقق است که او حاصل بصر دارد چو خامه در رهِ فرمانِ او، سرِ طاعت / نهاده ایم مگر او به تیغ بردارد کسی به وصلِ تو چون شمع یافت پروانه / که زیرِ تیغِ تو هر دم سری دگر دارد به پای بوس تو دستِ کسی رسید که او / چو آستانه بدین در، همیشه سر دارد ز زهدِ خشک ملولم ، کجاست بادهٔ ناب