دیوان حافظ غزل 54 - نسخه کامل

ز گریه مَردُمِ چشمم نشسته در خون است / ببین که در طلبت حالِ مَردُمان چون است به یادِ لعلِ تو و چشمِ مستِ میگونت / ز جامِ غم، می لعلی که می خورم خون است ز مشرقِ سرِ کو آفتابِ طلعتِ تو / اگر طلوع کند، طالعم همایون است حکایتِ لبِ شیرین، کلام فرهاد است / شِکَنجِ طُرِّهٔ لیلی مقام مجنون است دلم بجو که قدت همچو سرو