دیوان حافظ غزل 61 - نسخه کامل

صبا اگر گذری اُفتَدَت به کشور دوست / بیار نَفحِه ای از گیسوی مُعَنبَر دوست به جانِ او که به شکرانه جان برافشانم / اگر به سویِ من آری پیامی از برِ دوست و گر چنان که در آن حضرتت نباشد بار / برایِ دیده بیاور غباری از درِ دوست منِ گدا و تمنایِ وصلِ او هیهات / مگر به خواب ببینم خیالِ منظرِ دوست دل صِنوبَریَم همچو