دیوان حافظ غزل 315 - نسخه کامل

به غیر از آن که بِشُد دین و دانش از دستم / بیا بگو که ز عشقت چه طَرْف بَربَستَم اگر چه خِرمَنِ عمرم غمِ تو داد به باد / به خاک پایِ عزیزت که عهد نشکستم چو ذَرِّه گرچه حقیرم، ببین به دولتِ عشق / که در هوایِ رُخَت، چون به مِهر پیوستم بیار باده که عمریست تا من از سَرِ اَمن / به کُنجِ عافیت از بهرِ عیش نَنشَستَم