دیوان حافظ غزل 106 - نسخه کامل

تَنَت به نازِ طبیبان نیازمند مباد / وجود نازکت آزردهٔ گزند مباد سلامتِ همه آفاق در سلامتِ توست / به هیچ عارضه شخصِ تو دردمند مباد جمالِ صورت و معنی ز امنِ صحتِ توست / که ظاهرت دُژَم و باطنت نَژَند مباد در این چمن چو درآید خزان به یغمایی / رهش به سروِ سهی قامتِ بلند مباد در آن بساط که حُسن تو جلوه آغازد / مجال