دیوان حافظ غزل 319 - نسخه کامل

سال ها پیرُویِ مذهبِ رندان کردم / تا به فتویِ خِرَد حرص به زندان کردم من به سرمنزلِ عَنْقا نه به خود بُردم راه / قطعِ این مرحله با مرغِ سلیمان کردم سایه ای بر دلِ ریشم فِکَن ای گنجِ روان / که من این خانه به سودایِ تو ویران کردم توبه کردم که نبوسم لبِ ساقی و کنون / می گَزَم لب که چرا گوش به نادان کردم در خِلاف