دیوان حافظ غزل 458 - نسخه کامل

ای دل آن دم که خراب از می گلگون باشی / بی زر و گنج به صد حشمت قارون باشی در مقامی که صدارت به فقیران بخشند / چشم دارم که به جاه از همه افزون باشی در ره منزل لیلی که خطرهاست در آن / شرط اول قدم آن است که مجنون باشی نقطه عشق نمودم به تو هان سهو مکن / ور نه چون بنگری از دایره بیرون باشی کاروان رفت و تو در خواب و