دیوان حافظ غزل 58 -نسخه کامل

سرِ ارادتِ ما و آستانِ حضرت دوست / که هر چه بر سرِ ما می رود ارادتِ اوست نظیرِ دوست ندیدم اگر چه از مَه و مِهر / نهادم آینه ها در مقابلِ رخِ دوست صبا ز حالِ دلِ تنگِ ما چه شرح دهد؟ / که چون شِکَنجِ ورق هایِ غنچه تو بر توست نه من سَبوکش این دیرِ رندسوزم و بس / بسا سَرا که در این کارخانه سنگ و سبوست مگر تو شانه