دیوان حافظ غزل 43 - نسخه کامل

صَحنِ بُستان ذوق بخش و صحبتِ یاران خوش است / وقتِ گل خوش باد کز وی وقتِ میخواران خوش است از صبا هر دم مشامِ جانِ ما خوش می شود / آری آری طیبِ اَنفاسِ هواداران خوش است ناگشوده گُل نِقاب، آهنگِ رحلت ساز کرد / ناله کن بلبل که گلبانگِ دل اَفکاران خوش است مرغِ خوشخوان را بشارت باد کاندر راهِ عشق / دوست را با نالهٔ