دیوان حافظ غزل 86 - نسخه کامل

ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت / کارِ چراغ خلوتیان باز درگرفت آن شمعِ سرگرفته دگر چهره برفروخت / وین پیرِ سال خورده جوانی ز سر گرفت آن عشوه داد عشق که مفتی ز ره برفت / وان لطف کرد دوست که دشمن حذر گرفت زنهار از آن عبارتِ شیرینِ دل فریب / گویی که پستهٔ تو سخن در شکر گرفت بارِ غمی که خاطرِ ما خسته کرده بود /