دیوان حافظ غزل 357 - نسخه کامل

در خرابات مغان نور خدا می بینم / این عجب بین که چه نوری ز کجا می بینم جلوه بر من مفروش ای ملک الحاج که تو / خانه می بینی و من خانه خدا می بینم خواهم از زلف بتان نافه گشایی کردن / فکر دور است همانا که خطا می بینم سوز دل اشک روان آه سحر ناله شب / این همه از نظر لطف شما می بینم هر دم از روی تو نقشی زندم راه خیال