دیوان حافظ غزل 68 - نسخه کامل

ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی ست / حالِ هجران تو چه دانی که چه مشکل حالی ست؟ مردم دیده ز لطفِ رخِ او در رخِ او / عکس خود دید، گمان برد که مشکین خالی ست می چکد شیر هنوز از لبِ هم چون شکرش / گر چه در شیوه گری هر مژه اش قَتّالی ست ای که انگشت نمایی به کرم در همه شهر / وه که در کارِ غریبان، عَجَبَت اِهمال