دیوان حافظ غزل 426 - نسخه کامل

از خون دل نوشتم نزدیک دوست نامه / انی رایت دهرا من هجرک القیامه دارم من از فراقش در دیده صد علامت / لیست دموع عینی هذا لنا العلامه هر چند کآزمودم از وی نبود سودم / من جرب المجرب حلت به الندامه پرسیدم از طبیبی احوال دوست گفتا / فی بعدها عذاب فی قربها السلامه گفتم ملامت آید گر گرد دوست گردم / و الله ما راینا حب