دیوان حافظ غزل 212 - نسخه کامل

یک دو جامم دی سحرگه اتفاق افتاده بود / وز لبِ ساقی شرابم در مَذاق افتاده بود از سرِ مستی دگر با شاهدِ عهدِ شباب / رجعتی می خواستم لیکن طلاق افتاده بود. در مقاماتِ طریقت هر کجا کردیم سِیر / عافیت را با نظربازی فِراق افتاده بود ساقیا جامِ دَمادَم ده که در سِیرِ طریق / هر که عاشق وَش نیامد در نفاق افتاده بود ای