دیوان حافظ غزل 95 - نسخه کامل

مدامم مست می دارد نسیمِ جَعدِ گیسویت / خرابم می کند هر دَم، فریبِ چشمِ جادویت پس از چندین شکیبایی شبی یا رب توان دیدن / که شمعِ دیده افروزیم در محرابِ ابرویت سوادِ لوح بینش را عزیز از بهر آن دارم / که جان را نسخه ای باشد ز لوحِ خالِ هندویت تو گر خواهی که جاویدان جهان یکسر بیارایی / صبا را گو که بردارد زمانی ب